MARISKA ANGENENT

OVER MARISKA

Mijn werk is ontstaan vanuit mijn eigen zoektocht naar gezondheid — en die van mijn zoon. Ik was eigenlijk altijd wel gezond. Tot na mijn bevalling. Na mijn bevalling ging mijn gezondheid langzaam bergafwaarts. Ik was 35 en merkte dat ik steeds vermoeider werd. Ik kreeg last van hersenmist, had moeite met concentratie en kwam langzaam maar zeker aan, zonder dat ik anders ging eten of bewegen.

Richting het einde van mijn dertiger jaren veranderde er nog meer. Ik kreeg last van innerlijke onrust, werd sneller getriggerd en was ineens veel stressgevoeliger, terwijl ik vroeger juist heel stressbestendig was.

Daarna volgden klachten als:

woedeaanvallen
slapeloosheid
voedselintoleranties
pijnklachten in mijn lichaam
darmklachten en een opgeblazen, pijnlijke buik
huidklachten zoals onderhuidse pukkels

Het begon steeds meer te lijken op een burn-outachtig klachtenpatroon. Ik zat op een soort glijdende schaal, waarbij ik mijn klachten steeds meer ging zien als “onderdeel van mij”. Omdat het zo’n diffuus geheel was, kon ik het niet linken aan één duidelijke oorzaak.

Dus ik ging zoeken.

Ik zocht het in zware metalen, in schimmel en mycotoxines, en in Lyme en co-infecties — omdat dit factoren zijn die elk orgaansysteem kunnen beïnvloeden en vergelijkbare klachten kunnen geven.

Ik had veel amalgaamvullingen gehad, dus het leek logisch om naar kwikbelasting te kijken.
Daarna ben ik schimmel en mycotoxines gaan aanpakken, omdat ik zeker wist dat ik in huizen had gewoond met vocht- en schimmelproblemen — iets wat vaker voorkomt dan mensen denken, zeker bij waterschade.

In mijn laatste jaar van mijn orthomoleculaire opleiding werd ik erop gewezen dat het verstandig kan zijn om vóór de menopauze intracellulaire infecties aan te pakken. Dus ook daar ben ik mee aan de slag gegaan.

En ja — sommige klachten verbeterden. Maar de kern bleef.

De vermoeidheid, de hersenmist en de slapeloosheid bleven hardnekkig aanwezig. Ik kon ze alleen enigszins managen met een strak supplementenregime — en zelfs dan bleef ik klachten houden.

Totdat ik er, nog niet zo lang geleden, achter kwam dat al deze klachten ook verklaard kunnen worden door dalende hormonen in de (peri)menopauze.

Hoe heb ik dit niet eerder gezien?

Heel simpel: omdat er nauwelijks over gesproken wordt. Omdat maar weinig mensen dit écht begrijpen.

Gelukkig komt daar steeds meer verandering in. Voor mij persoonlijk heeft hormoonsuppletietherapie, in combinatie met leefstijl, het verschil gemaakt. Mijn klachten zijn met zo’n 70–80% verbeterd. Het heeft me mijn leven teruggegeven. En tegelijkertijd ben ik ervan overtuigd dat alles wat ik daarvoor heb gedaan — het versterken van mijn lichaam, het verminderen van belastingen, het ondersteunen van mijn systeem — een belangrijke basis heeft gelegd.

Voor mij is het geen óf-óf verhaal. Het is en-en.

Leefstijl én hormonale ondersteuning hebben beide een plek in het leven van een vrouw boven de 40.

En precies daar ligt ook mijn werk.